در مقاطع فولادی تحت فشار که اعضای آن از ورق های نازک تشکیل شده، ممکن است اجزای تشکیل دهندۀ‌ آن ها دچار پدیدۀ ناپایداری یا کمانش موضعی شوند. بنابراین؛ نسبت عرض به ضخامت اجزای فشاری مقطع باید طوری انتخاب گردد که از این پدیده جلوگیری شود تا بتوان از حداکثر ظرفیت باربری عضو استفاده نمود.

در نگارش این کتاب تلاش شده که به منظور جلوگیری از هرگونه ابهام در به کارگیری ضوابط آیین نامه، روش های گام به گام طبقه بندی مقاطع مختلف فولادی از منظر کمانش موضعی به طور کاملاً دسته بندی شده ارائه شود و در انتهای هر کدام از آن ها مثال های متعدد کاربردی حل شده است.